Berlin calling


მაგრა სტრანნად დავბრუნდი სახლში. მუცელში პეპლები. მაღაზიაში შემჩნეული საკუთარი უმიზეზო ღიმილი, დილის მოულოდნელი სკაიპი – ყველაზე ყველაზე ობიექტთან. საათნახევრიანი გალუცინაციის მერე მეტროს ამოსასვლელთან მოკიდებული სიგარეტი. მმმ. ეს ყველა გრძნობა ერთად +  რაღაც, რომ არ ვიცი რა დავარქვა ის. ააა, კიდევ ყველაზე მაგარი. უკვე თურქი გამყიდველიც მესალმება. კაი ტიპია, ალბათ ჩემი ხნის, ლუდის ბოთლს წევს და ხო მაგრა ხარო, მიღიმის. ეს მგონი ინტეგრაციის ბოლო პუნქტი იყო. დილით ჩინელი ფორთოხლის კაცი. საღამოს ეს. ამ დროს ძალიან ჭრელი მე, ზემოთხსენებული კრეტინი ღიმილით. ჩემებური  Berlin calling –ია რა.

სახლშიც იგივე გაგრძელდა. თან ლასთ.FM-ზე ეგრევე ეს სიმღერა (იხ. ქვეით :P). აჰა, ესეც მეტნაკლბად პოზიტიური პოსტი. იმ სამ ადამიანს ვინც მკითხულობს, რო არ ეგონოს რომ მარტო PMSის დროს ვწერ, როგორც განაწყენებული მდედრების უმეტესობა – დღიურებს.

მოკლედ ბერლინია რა და კიდევ лови мгновение-ს ბაზარი.

 

Advertisements

2 Responses to “Berlin calling”

  1. piccolina Says:

    ღიმილი რულზ ;)

  2. უი, ეხლა დავფიქრდი რო PMS შეიძლება შენც გქონდეს… :):) მარა, არ მჯერა :D

    აუუუუუუუ, გუშინ ბერლინში სტადინზე მივდიოდი რედიოჰედის კონცერტზე მიუნხენიდან, შემეშალა და ალიანზ არენაზე მივედი… კონცერტამდე მარტო ნახევარი საათი იყო დარჩენილი როცა მივხვდი რო ბერლინში იყო კონცერტი… მეთქი, ჩავასწრებ და ჩავასწრებდი კიდეც რომ არ გამღვიძებოდა! :)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: